۱۳۹۹/۰۷/۰۹ بدون نظر

ضرورت های وحدت حوزه و دانشگاه

 

سید موسی بلادیان 

 

بیست و هفتم آذرماه سالروز شهادت آیت اله دکتر محمد مفتح و دو پاسدارش در سال ۱۳۵۸ می باشد. عاملان شهادت این عالم حوزه و مدرس دانشگاه گروهک منحرف فرقان بودند که اطلاعات اسلامی آنها سطحی و تحت تاثیر القائات مارکیستی شده و با واسطه مزدور دشمنان انقلاب گشتند. شهید مفتح تلاش بیدریغی در راه تحقق وحدت حوزه و دانشگاه مبذول داشت و بی شک آن مرحوم از منادیان بزرگ این راه است.

 

استکبار و مزدوران داخلی آنها همیشه می کوشیدند که قشر تحصیل کرده و دانشگاهی را از محور و تجلیگاه دین که حوزه های علمیه می باشد دور نگه دارند. استاد مفتح در راه آشنا ساختن دانشگاهیان به دین و نزدیک نمودن آنها به حوزه ، عاشقانه فعالیت می نمود و تا آخرین روز زندگی اش که روز وحدت حوزه و دانشگاه نام گرفت هرگز از این امر مهم غفلت نکرد. به همین مناسبت سالروز شهادت دکتر محمد مفتح را روز وحدت حوزه و دانشگاه نامگذاری نموده اند.

 

دانشجویان و طلاب از اقشار بیدار و آگاه جامعه هستند که در اوج خفقان دوره طاغوت ، هویت انقلابی داشتند و به همین دلیل همواره مورد خشم و تعرض دژخیمان رژیم سمشاهی واقع می شدند . این دو قشر توان انقلابی بسیار بالائی دارند که بیشتر از میان محرومترین اقشار جامعه برخاسته اند و طبیعی است که آنها درد محرومین و مستضعفین را بهتر از سایر اقشار درک کنند. آنها از لحاظ برخورداری از سطح شعور سیاسی و آگاهی ممتاز بوده اند و بنابراین محیط حوزه و دانشگاه جزو اصلی ترین کانون های درک انقلابی در دوره طاغوت می باشند. قبل از پیروزی انقلاب اسلامی مهم ترین نقاط اوج گیری انقلاب در حوزه و دانشگاه بود و یا توسط تربیت یافتگان این دو مرکز علمی و دینی به وجود آمد.

 

به همین علت رژیم ستمشاهی از حوزه های علمیه به خصوص فیضیه و دانشگاه وحشت داشت . رژیم ستمشاهی تلاش می کرد که دانشگاه را در مسیر فشاد بکشاند تا دانشجویان با آموزه های دینی فاصله بگیرند و در محدود کردن حوزه های علمیه و فشارهای فراوان بر آن نیز برنامه ریزی می کرد. بالاخره با رهبری امام خمینی انقلاب پیروز شد و دو قشر مهم روحانی دانشجو به عنوان افسران فرهنگی و علمی نظام وارد صحنه شدند و خدمات ارزشمندی را در سی و سه سال گذشته داشته اند . وحدتی که مورد نظر شهید مفتح بود برگرفته از نظر امام خمینی می باشد که اکنون نیز مقام معظم رهبری منادی آن است .

 

آیت اله خامنه ای در اینخصوص می فرمایند: « دانشگاه و حوزه باید از تجربیات علمی و درسی یکدیگر استفاده کنند و این همکاری و وحدت باید ناظر بر تکمیل زندگی مردم باشد» این وحدت یک وحدت استراتژیک است و یک تاکتیک زود گذر نیست. این وحدت یک وحدت فرا محیطی است .

 

طرفداران وحدت حوزه دانشگاه که در راس همه اکنون حضرت آیت اله خامنه ای است و در جلسات اخیرش که به طور معمول علما و صاحب نظران هر دو قشر حضور دارند این تفکر را تقویت می نمایند که فرهنگ نوین حوزه در دانشگاه فرهنگ جدید دانشگاه در حوزه باشد و اندیشه های این دو مکان با هم مبادله شود. بنابراین مفهوم این وحدت یک گونه عمل کردن و در یک مسیر قرار گرفتن است پس تا وقتی که تصور اینست که حوزه و دانشگاه دو محیط علمی جدا از هم و در تعارض با هم هستند وحدت حاصل نخواهد شد اما اگر نوع فرهنگ و معرفت اینها به گونه ای تنظیم گردد که بتوانند در یک مسیر گام بردارند به طور قطع وحدت واقعی حاصل می شود. بی شک تحقق وحدت حوزه و دانشگاه علاوه بر شتاب در پیشرفت کشور موجب ناامیدی دشمنان و انقلاب خواهد شد و نیز می تواند در بیداری اسلامی موثر باشد.

 

پایگاه اطلاع رسانی نهاد نمایندگی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به نقل از پایگاه خبری تحلیلی شوشان

 

برچسب ها

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *