وحدت حوزه و دانشگاه؛ تلقی ها، ضرورت ها و راهکارها

وحدت حوزه و دانشگاه؛ تلقی ها، ضرورت ها و راهکارها   آقای اعرافی در ورود به بحث با ارایه تعریف […]

وحدت حوزه و دانشگاه؛ تلقی ها، ضرورت ها و راهکارها

 

آقای اعرافی در ورود به بحث با ارایه تعریف چندگانه از موضوعات دخیل، به تبیین و تشریح آن می‏پردازد. ایشان پس از بیان اهمیت و نیازهای وحدت به ارائه تلقی‏های گوناگون وحدت می‏پردازد.

تلقی‏های گوناگون در وحدت

این تلقی‏ها شامل رویکرد اخلاق‏گر، تلقی ساختارگرایانه، رویکرد ایدئولوژیکی، دیدگاه امام، رویکرد معرفتی، می‏باشند. عمدتا اختلاف معرفتی در دو نهاد، در چهار رکن پیشرفت‏ها، روش‏ها، روحیه معرفتی و اهداف و مقاصد معرفتی قابل طرح است.

ارزیابی میزان تحقق عینی وحدت

تلقی نگارنده این است که ما کام‏یابی‏هایی نسبی و ناکامی‏هایی نسبی داشتیم. از کام‏یابی‏ها می‏توان به کاهش فاصله به لحاظ شیوه آموزش و پژوهش، تبادل استاد و دانشجو، شکل‏گیری گروه‏های جدید آموزشی و پژوهشی، شکل‏گیری و پیدایش رشته‏های جدید علمی، طرح وسیع مباحث علوم انسانی و اجتماعی در حوزه‏های علمیه، گسترش نگاه ارزشی و تطبیقی و طرح مباحث علمی در دانشگاه‏ها، تلاش مشترک در نشر مجلات، مقالات و کتب علمی، تعامل و همراهی اساتید و نخبگان دو نهاد در راه تثبیت انقلاب اسلامی نام برد. اما، عوامل عدم موفقیت را می‏توان در آرمان‏ها و ایده‏های اجتماعی متفاوت، احساس عدم توازن در کسب پایگاه‏های اجتماعی، ناکامی‏های موردی حکومت دینی، تفسیر غلط و افراطی از این وحدت، عدم جدی گرفتن موضوع وحدت نخبگان اجتماعی توسط برخی مسئولان دانست. اما، اشتراک دیدگاه طرفین در طرد و قبول موارد بالا، نیازمند مطالعات میدانی می‏باشد.

ارزیابی فعالیت‏های انجام شده

برگزاری همایش‏ها و میزگردها، تدریس مقالات و تألیف کتب، تصویب قوانین و گنجاندن دروس معارف و اخلاق در دانشگاه و بالعکس از این فعالیت‏هاست. اما، آنچه انجام گرفت، کافی نیست؛ بدلیل آنکه کارهای انجام شده جنبه پشتیبانی سیاست داشت و در سطح جامعه گسترش یافت؛ فاصله بین ِ مباحث نظری و عملی زیاد بود؛ تلقی‏ای از پیش‏قدم بودن دانشگاه در این منظور وجود داشت. ایشان در ادامه می‏افزاید: تضمین آینده‏ای بهتر با ارایه برنامه‏های کوتاه‏مدت، میان‏مدت و بلندمدت ضروری و لازم است. باید تعاریف حداقلی و اکثری را نقد کرد و رویکردی به تلقی جدید داشت. اگر این دو نهاد همدیگر را به رسمیت بشناسند، وجود یکدیگر را در جامعه مؤثر بدانند و تواضع و ادب را نسبت به یکدیگر رعایت کنند، شاهد نظم در تمامی ابعاد جامعه خواهیم بود.

منابع (نشریه):

بازتاب اندیشه ۱۳۸۲ شماره ۴۶

 

پایگاه اطلاع رسانی نهاد نمایندگی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به نقل از سایت انسانی